Deneme 15

Bir noksanlık hissi, atasız bir mahdumdur. 

Kendini mûtenâ sanma gafletine düşer, 

Aslında deli gömleğinde mahsurdur.

Dualar öfkedir Tanrı'ya, öfkeler temrine döner,

Çıkış yolu bulamaz bir türlü, dipte kalmaya mahkumdur. 

Bile bile dener yine. 

Derdine dert katar görünce derdini budunun, 

Kan parasıdır bu dert, doğup büyüdüğü acunun. 

İstenci kılıç hakkı, yaşamı mahzundur bu kulunun, 

Yorgundur boğuşmaktan, maphustur içinde bir efsunun. 

Harbine meftundur, olana kadar mevtâ, 

Ödülden mahrumdur, olsa da çektiği evlâ. 

Diğerkâmlık nedense başka heybeye düşmez, 

Hep mahcuptur, oysa aptal bir kadirşinas hâlâ. 

Bir nevi eşref-i mahluktur arzusu, nâmütenâhî. 

Yeri kalbinde mahfuzdur, cengi upuzun tâ ki.

Çırpınışlarına tek yanıt var: Takdir-i ilâhî.

Bu his garibana mahsustur, nesilden nesile vâki.